Νεοελληνικη ποιηση

[...] Ο Λιόκης είναι κάποιος σαν τον "μοναχικό οδοιπόρο" του Μάλερ, αλλά και του Χατζιδάκι. Σκύβει μ...

Τη ζωή που τόσο ωραίαΜπορούσε να ‘ναιΒλάκες αφήσαμεΧίλιους δυο διάολουςΝα μας τη φάνε...

Εναπόθεσα πεύκο στην ερημιά κι ένα δρομάκι - εξ ολοκλήρου δικιά μου η ερημιά! Το δρομάκι που οδηγούσ...

Μόλις αποτυπώσω τις ιδέες μου στο χαρτί νιώθω κενός, νιώθω ανούσιος. Προσωρινά μόνο, αισθάνομαι μιαν...

Η ύπαρξη, ο έρωτας, ο θάνατος, η μνήμη είναι οι άξονες στους οποίους κινείται η δημιουργός με στόχο ...

Το καλωσόρισμαΜε περίσσια χαρά τρέχω να σας προϋπαντήσωκαλωσορίζω εγώ λοιπόν, με το κείμενό μου αυτό...

Nα μιλάς, να σκέφτεσαι, να δουλεύεις, ν' αγωνίζεσαι, ν' αγαπάς, να πεθαίνεις - δοθείτε σ' όλα αυτά χ...

ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣΠροβάλλει ξανάτο θεριόχαμογελαστόμε βρόγχο και αυξημένους παλμούςο ύπνος αναποδογυρίζει ...

Απόκρημνες μέρες: πεπραγμένα και παραλείψεις, ό,τι ευδοκίμησε στο χρόνο, ό,τι χάθηκε· η μνήμη που γλ...

Μια ιδιωτική έκδοση, περιορισμένων αντιτύπων, με επιλεγμένα ποιήματα και πεζά που έχουν γραφτεί από ...

Τα όρια ήτανγραμμές που αγνόησακανόνες που διέγραψασύνορα που προσπέρασακαι ό,τιέσπασαδιέλυσαγκρέμισ...