Η "θεωρία της γραφής" είναι μια παραμελημένη περιοχή της κριτικής σκέψης στην Ελλάδα που όμως διασχίζει όλες τις "ανθρωπιστικές" σπουδές. Τα κείμενα ετούτα του Νάνου Βαλαωρίτη αποτελούν μια πολύπλευρη αλλά επίμονη αναζήτηση για έναν συνδετικό κρίκο ανάμεσα στις διάφορες "γραφές", χωρίς ο λόγος αυτός να είναι "ηγεμονικός", "καταπιεστικός" ή "εξουσιαστικός" - αλλά με την απόσταση της ειρωνείας και του χιούμορ, θέτει ερωτήματα, προβαίνει σε νέες αναγνώσεις που αφορούν τις πολλαπλές λειτουργίες της γλώσσας στο νέο ρόλο της ως υπαγορεύτρια της συνείδησης. Τα κείμενα αυτά, κινούνται διαρκώς προς ένα σημείο ανεύρετο ακόμα, ή που έχει βρεθεί κι εξαφανιστεί πολλές φορές στο παρελθόν. Μια περιοδεία μέσα από όλα τα είδη του λόγου και του πνεύματος.

Το βιβλίο περιλαμβάνει κείμενα για τους Δανιήλ Φιλιππίδη, Αντρέ Μπρετόν, Κ.Π. Καβάφη, Ε.Α.Πόε, Λουί Μπουνιουέλ, Μαντώ Αραβαντινού, Γιώργο Μακρή, Αντρέα Παγουλάτο, Νίκο Καχτίτση, Νίκο Εγγονόπουλο, Νικόλαο Κάλας, Κώστα Ταχτσή, καθώς και δοκίμια για τον υπερρεαλισμό, για το δημοτικό τραγούδι, για το χιούμορ στο μοντέρνο κίνημα, για τον ερωτισμό στη γραφή, κ.ά.