Η λογοτεχνική κριτική στην Ελλάδα επιβιώνει σαν προσωπική ενασχόληση, ακολουθώντας τις ιδιοσυγκρασίες των συγκεκριμένων κριτικών. Στερείται των προϋποθέσεων που θα την καθιστούσαν μια αυτόνομη διανοητική πρακτική και λείπει ένας σαφής ορισμός του αντικειμένου της, καθώς και των μεθόδων προσέγγισης και ανάλυσής του.
Το βιβλίο αυτό μας εισάγει στην ιστορία μιας προσπάθειας: περιγράφει το πλαίσιο, παρουσιάζει το περιεχόμενο και χαρακτηρίζει τους πρωταγωνιστές μιας δραστηριότητας. Δραστηριότητας που αναφέρεται στους "τρόπους" των μαρξιστών να ενσωματώσουν στην κοσμοθεωρία τους μια ερμηνεία της λογοτεχνίας. Ακόμη, υπερβαίνοντας την περιγραφικότητα μιας επισκόπησης, προτείνει τα σημεία κριτικής των διαφόρων "μαρξιστικών θέσεων" για τη λογοτεχνία.
Το κείμενο συμπληρώνεται με μια εισαγωγή του συγγραφέα για την ελληνική έκδοση.