Από όλα τα έργα του Νίτσε το "Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα" είναι το πιο σημαντικό και ασφαλώς το πιο διάσημο. Αποτελεί μία από τις μείζονες κριτικές που έχουν γίνει στο δυτικό πολιτισμό (στην πολιτική, την ηθική, τη θρησκεία, τη φιλοσοφία, την επιστήμη του) και είναι μια ενθουσιώδης πρόταση για τη δημιουργία ενός άλλου πολιτισμού, που θα στηρίζεται σε μια μεταστοιχείωση όλων των αξιών και θα εκπροσωπείται από μια νέα μορφή ανθρώπου, τον υπεράνθρωπο.
Το "Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα" είναι ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα αλλά και ποικιλοτρόπως ερμηνευμένα βιβλία (αφού το επικαλέστηκαν πολύ διαφορετικές κοσμοθεωρίες και ιδεολογίες, όπως, λ.χ., ο αναρχισμός, ο φασισμός και ο εθνικισμός) - πράγμα που οφείλεται εν μέρει στην ποιητική και συχνά αινιγματική μορφή του. Γι' αυτό το λόγο κρίθηκε σκόπιμο να προστεθεί στην παρούσα ελληνική μετάφραση ένας επίλογος που, παρά τον σχηματικό χαρακτήρα του, μπορεί να προσφέρει στον αναγνώστη ένα νήμα για μια πρώτη, αλλά όχι επιφανειακή, προσέγγιση ενός έργου που ανήκει σ' εκείνα που σφράγισαν βαθιά τη δυτική σκέψη.