Στη μελέτη αυτή παρουσιάζονται ευέλικτες διδακτικές πρακτικές και παιδαγωγικές δραστηριότητες που εξασφαλίζουν την ενεργό συμμετοχή του μαθητή στη διδακτική πράξη. Η δραστηριοποίηση των μαθητών κατά τη διδασκαλία θεωρείται απαραίτητη για την επίτευξη της μάθησης, η οποία στις αρχές του 21ου αιώνα εκλαμβάνεται ως ανάπτυξη των ικανοτήτων της κριτικής σκέψης και της αυτόνομης συγκρότησης της γνώσης. Άμεση διδακτική συνεπαγωγή της παραδοχής αυτής αποτελεί η αναγκαιότητα τα περιεχόμενα διδασκαλίας να αντιμετωπίζονται όχι σαν υλικό για αποστήθιση, αλλά ως μέσο απόκτησης και καλλιέργειας των ικανοτήτων των μαθητών για αναζήτηση και άντληση της γνώσης.

Κεντρικός, λοιπόν, στόχος της παρούσας εργασίας είναι η ανάδειξη της δυνατότητας να εφαρμοστούν ερευνητικές δραστηριότητες κατά τη μετατροπή του γνωστικού αντικειμένου σε διδάξιμη γνώση, οι οποίες εξοικειώνουν το μαθητή με ερευνητικές διαδικασίες προσέγγισης της γνώσης, έτσι ώστε αυτός να αποκτήσει την επιδεξιότητα της συγκέντρωσης, της ανάλυσης και της σύνθεσης των πληροφοριών για το διδακτέο θέμα.

Ειδικότερα, σημαντικό σημείο αναφοράς συνιστά ο τρόπος με τον οποίο η ερευνητική μέθοδος "της ανάλυσης περιεχομένου" μπορεί να αξιοποιηθεί ως διδακτική στρατηγική για την επαρκέστερη επεξεργασία και την πληρέστερη κατανόηση της διδακτέας ύλης. Το συγκεκριμένο σύγγραμμα απευθύνεται σε όσους φοιτητές και εκπαιδευτικούς ενδιαφέρονται για την αποτελεσματικότερη οργάνωση και την προσφορότερη διεξαγωγή της διδακτικής πράξης.