Γραμμένο από τη σκοπιά του πολιτικού επιστήμονα, όχι του πολιτικού φιλοσόφου, το ανά χείρας βιβλίο επιχειρεί να ξανασκεφτεί τον φιλελευθερισμό, τόσο στην περιπετειώδη πορεία του όσο και στη σημερινή του σημασία, εύρος και - βεβαίως - πολιτική, κοινωνική και ηθική ωφελιμότητα. Στο δοκίμιο αυτό ο συγγραφέας υπερασπίζεται μιαν άποψη περί φιλελευθερισμού που είναι, ταυτόχρονα, συνειδητά εστιασμένη και ανερυθρίαστα επεκτατική. Εστιασμένη γιατί, διαφοροποιούμενος από αναγνώσεις που βλέπουν στον φιλελευθερισμό μια "υπερ-θεωρία" της Δύσης, επιμένω στην ιστορικότητα και τις συγκειμενικές αναφορές του φιλελεύθερου πολιτικό-θεωρητικού και φιλοσοφικού εγχειρήματος.
Ταυτόχρονα όμως, σε αντίθεση με προσεγγίσεις που επιβάλλουν στον φιλελευθερισμό ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό πρόσημο, προτείνεται ότι, μέσα από μια σύνθετη εξελικτική πορεία, ο πυρήνας της φιλελεύθερης προβληματικής επιβιώνει γιατί ανταποκρίνεται σε μια θεμελιώδη ενόραση και ένα θεμελιώδες συναίσθημα που σφράγισαν και - ευτυχώς - εξακολουθούν να σφραγίζουν τον δυτικό πολιτικό πολιτισμό.
Για όσους ενδιαφέρονται να τοποθετήσουν την παρούσα συμβολή στο πλαίσιο της ευρύτερης συζήτησης περί φιλελευθερισμού με την οποία όμως θα ωφελούσε να είναι, στα βασικά της τουλάχιστον σημεία, κάπως εξοικειωμένοι, το δοκίμιο ολοκληρώνεται με μια περίληψη του περιεχομένου και του επιχειρήματος στα αγγλικά (Citizens’ Liberalism: A Summary).