Με το δοκίμιό του "Ο νεοφιλελευθερισμός ως ιστορικό στάδιο" ο Karatani σημειώνει ότι ο ορθόδοξος μαρξισμός έχει εξετάσει την ιστορία των κοινωνικών σχηματισμών κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, από την προοπτική του τρόπου παραγωγής. Ο ίδιος προτείνει μια επέκταση του ιστορικού υλισμού μέσα από το πρίσμα της ανταλλαγής. Αυτή η προοπτική ανάλυσης επιτρέπει μία θεώρηση και μία ιστορικοποίηση του ιμπεριαλισμού, ο οποίος είναι αδιαχώριστος από την καπιταλιστική οικονομία. Ο Karatani, εμπνεόμενος και από τις αναλύσεις του Immanuel Wallerstein, υποστηρίζει ότι αν εξετάσουμε την παγκόσμια ιστορία μέσα από τον διπλό άξονα του κράτους και του κεφαλαίου, θα διαπιστώσουμε ότι ο νεωτερικός ιμπεριαλισμός δεν είναι αναγκαστικά επεκτατικός με όρους εδαφικής επικράτειας, αλλά ότι περισσότερο στοχεύει να επεκτείνεται μέσω του εμπορίου, δεδομένου ότι προσπαθεί να επιβάλλει την αύξηση της κερδοφορίας επεκτείνοντας την "οικονομία της αγοράς". Συνεπώς, ο νεοφιλελευθερισμός, είναι εξ ορισμού ιμπεριαλισμός.