Νεοελληνικη ποιηση

Τι τεμπελιά και τι αστείο που γράφει μισό μπουκάλι τον κοιτάει αντικριστά. Έχει συνέταιρο σε μι' άλλ...

Ο πάπυρος χορεύει έντρομοςακολουθώντας τον ρυθμότου μανιασμένου αέρα.Σοφός που είναι.Η δάφνη, λεπτή,...

Ο π. Σταύρος Τρικαλιώτης αφέθηκε στο μέσον που ένιωσε να τον εκφράζει καλύτερα, στην ποίηση, και από...

ΤΟΤΕ στου ταξιδιού το τέλος σαν έρθει αυτό αργά μονάχα τότε φτάνεις να μπορείς να γράψεις τ’ όνομά σ...

Κοντοστέκεσαικοιτάςαφ' υψηλού και κάθεσαιοκλαδόν,έτοιμος γιαγυμναστική και παραμύθια.

ΑΡΘΡΟ ΠΡΩΤΟ Κι αν δεν έχουν όλοι δικαίωμα στον πλούτο Έχουν σίγουρα στην αξιοπρέπεια Αλμπίνοι της σκ...

Σαν ένα καραβάνι οι ανάσες μας του κόσμου αέναα περιγράφουν το ταξίδι. Και σαν ανάσες, ανάερα ντύνον...

ΕΓΚΥΜΟΝΩΑόρατες αλυσίδες με κρατούν και πονώ.Άπληστος και αδυσώπητος ο χρόνοςχάνεται στο πεθαμένο χθ...

Με αφορμή το θάνατο, το έργο καταπιάνεται με το ρόλο της μοίρας, που εν προκειμένω αποτελεί συνώνυμο...

Και πάλι πίσω ύστερα, ξανά μες στο καράβιαφήνοντας ξοπίσω μας τα μάγια της στεριάς,η ζέστη και ο πυρ...

Νοήματα...Συναισθήματα...Συγκινήσεις...Ηδονές...Δανεικά είναι όλαστη ζωή...Γράφω για να ξεπληρώσωτο ...