Νεοελληνικη ποιηση

Η μήτρα είναι η μνήμη, αποθηκεύεται στο ελάχιστο γονιδίωμα που αγωνίζεται να ζήσει. Ακμάζει, θεριεύε...

ΣΤΡΟΦΟΔΙΝΗΣε κόκκινες αρμονικέςγράφει μαύρα ποιήματαλοξοδρομώντας συνεχώςμέχρι να βγει στο φως.

Μια μεγάλη έγνοια πανανθρώπινη γίνεται η φωνή που κραυγάζει από τα έγκατα της Γης κι από τα σώψυχα τ...

ΔΕΝΤΡΟ Πείτε στο δέντρο που μας έκρυψε παιδιά πως του φυλάω έναν ίσκιο. Κι ας πείσμωσε η γρατσουνιά ...

Το λιβάδι μου κοσμείται από ένα σκιάχτρο. Με εβένιναφτερά και χρυσοποίκιλτημάσκα βενετσιάνικη για να...

Οι "Οδοδείκτες" ως ορόσημα στην ατραπό της ζωής, ενθαρρύνουν και φωτίζουν τους οδοιπόρους στο δρόμο ...

Μια αστραπή από τον ουρανό στη γη έκοψε τις φλέβες του πηχτού σκοταδιού που φάνηκε πως το αίμα του ή...

Πώς ξέρεις ότι θέλεις να γράψεις; Πώς ξέρεις ότι ήρθε η ώρα να γράψεις; Η απάντηση είναι απλή: Θυμάσ...

Φυσάει και απόψε δυνατός κρύος αέρας,και το θρόισμα των φύλλων δυναμώνει τον φόβο μου.Αρχίζω να περπ...