Το βιβλίο αυτό μιλάει για το γνήσιο και το (τα) αντίγραφο (-α), το οικείο και το ξένο, για τη φιλοξενία, την κληρονομία και το δώρο. Μπορεί να διαβαστεί ως μια απόρριψη του βάρους που συνεπάγεται ένα ανεπιθύμητο και αζήτητο δώρο, το δώρο του "έντεχνου λαϊκού τραγουδιού" και τη "υψηλής συνιστώσας" της εθνικής απόλαυσης. Ή, ως μια επιτελεστική δήλωση αποποίησης κληρονομιάς αλλά και ανάδειξης / αποδοχής άλλων, εναλλακτικών ή και ανταγωνιστικών κληρονομιών.

Μπορεί επίσης να διαβαστεί ως ένα sequel της "Αθεράπευτης νεκροφιλίας", άρα ως μια unauthorized bio(thanato)graphy. Από αυτή την οπτική, πρόκειται για μια κωμωδία τρόμου, στην οποία πρωταγωνιστούν, ως γκεστ (φιλοξενούμενοι αν και ακάλεστοι) σταρ, ο Ζακ Ντεριντά, ο Γιάννης Σταυρακάκης, η Ουέντι Μπράουν, ο Αριστείδης Μπαλτάς, ο Πάολο Βίρνο και άλλοι εκλεκτοί καλλιτέχνες. Στο σάουντρακ ακούγονται οι Τσοπάνα Rave, ο Γιάννης Φλωρινιώτης, ο Στράτος Διονυσίου, οι Roxy Music και οι Χειμερινοί Κολυμβητές. Σε μικρούς, αλλά κρίσιμους ρόλους εμφανίζονται ο Οιδίπους, η Αντιγόνη, ο Τεν Τεν, ο Πινόκιο και ο δόκτωρ Φρανκενστάιν.