Από την έναρξη κιόλας της Επανάστασης του 1821 φάνηκε καθαρά ότι ο αγώνας δε θα ήταν μόνο εθνικοαπελευθερωτικός αλλά και ταξικός. Σημαντικό ρόλο έπαιξε και η Αγγλία. Οι αγγλόφιλοι, με επικεφαλής τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, πίεζαν ασφυκτικά να θέσουν το υπό εκκόλαψη νέο κράτος στο άρμα της Αγγλίας. Η χρυσή ευκαιρία δόθηκε, όταν ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος του Ιμπραήμ εμφανίστηκε στα παράλια της Πελοποννήσου και, εκμεταλλευόμενος τη διχαστική έξαρση των Ελλήνων, κατόρθωσε να επιβάλει την κυριαρχία του. Η Επανάσταση ξεψυχούσε. Η αρνητική στάση της τσαρικής Ρωσίας αλλά και της Γαλλίας συνέτεινε στην απογοήτευση. Τότε ακριβώς ξεδιπλώνεται πιο αποτελεσματικά η δολοπλοκία της αγγλικής φατρίας να σπρώξει τους Έλληνες στην κηδεμονία της Αγγλίας. Η επαίσχυντη "Πράξη Υποτέλειας" δεν είναι πια μακριά.
