Ποιο είναι το αντικείμενο της Τέχνης; Και ποια είναι η φύση του Ωραίου; Εξετάζοντας τα δύο αυτά θέματα, ο Λεοπάρντι εκθέτει τους συλλογισμούς τους πάνω στην Ποίηση, τη Μουσική, τη Ζωγραφική, την Αρχιτεκτονική κ.λπ. Τα κείμενά του δεν έχουν τη μορφή μιας ολοκληρωμένης και συστηματικής μελέτης. Αποτελούν το υλικό μιας αδιάκοπης έρευνας.

Πράγματι, ο αναγνώστης παρακολουθεί την προσεκτική και λεπτομερειακή επεξεργασία (μέσα από δισταγμούς, ενδοσκοπήσεις, αναδιατυπώσεις και διορθώσεις ορισμών) μιας υπό διαμόρφωση σκέψης, η οποία, από την ίδια την τροχιά της, δεν θα μπορούσε να περιορισθεί στα στενά πλαίσια μιας θεωρίας της αισθητικής, όσο πρωτότυπη κι αν ήταν.

"Η δυστυχία της εποχής μας είναι ότι η ποίηση μεταμορφώθηκε ήδη σε τέχνη· για να είναι αληθινά πρωτότυπη, πρέπει να συντρίψει, να περιφρονήσει ή να αγνοήσει εντελώς τις συνήθειες, τα καθιερωμένα έθιμα και τις ονομασίες, τα κοινώς αποδεκτά είδη".

Giacomo Leopardi