Ο "πόλεμος" κατά της "τρομοκρατίας", στον οποίο εντάχθηκε η εγκληματική εισβολή και κατοχή του Ιράκ, όπως και οι προηγούμενοι πόλεμοι της υπερεθνικής ελίτ (πόλεμος στον Κόλπο, Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν), αποτελούν στην πραγματικότητα τη στρατιωτική έκφανση της άτυπης πολιτικής παγκοσμιοποίησης, η οποία συμπληρώνει την οικονομική παγκοσμιοποίηση. Η "τρομοκρατία" κάθε μορφής άλλωστε δεν είναι παρά το σύμπτωμα της συγκέντρωσης πολιτικής και οικονομικής εξουσίας στα χέρια των ελίτ. Η συγκέντρωση αυτή έχει πάρει πελώριες διαστάσεις στη Νέα Τάξη που σηματοδοτεί η καπιταλιστική νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και το πολιτικό της συμπλήρωμα, η αντιπροσωπευτική "δημοκρατία".
Στο βιβλίο αυτό, η πολιτική βία και ιδιαίτερα η συστημική βία (δηλαδή η θεσμοποίηση της πολιτικής και οικονομικής ανισότητας) συνεχώς φουντώνουν, από εγγενείς λόγους, στη Νέα Τάξη, η οποία επιβάλλεται είτε μέσω των διεθνών οικονομικών οργανισμών (ΔΝΤ, ΠΟΕ κ.λπ.) ή, στην ανάγκη, δια πυρός και σιδήρου. Η αναπόφευκτη συνέπεια είναι η αντίστοιχη άνθιση της πολιτικής αντιβίας που παίρνει σήμερα συνήθως τη μορφή της λαϊκής "τρομοκρατίας" στο Νότο, ή των αντισυστημικών ρευμάτων στο κίνημα της αντιπαγκοσμιοποίησης όσον αφορά το Βορρά. Η υπερεθνική ελίτ, στον αγώνα της για την πάταξη της πολιτικής αντιβίας, καταφεύγει σήμερα σε ένα νέου τύπου "πόλεμο": τον γενικευμένο και διαρκή "πόλεμο κατά της τρομοκρατίας" ο οποίος έχει στόχο τη συντριβή κάθε αντίστασης στην πολιτική και συστηματική βία της Νέας Τάξης.