"Ο μπαρμπα-Γκοριό" (1834) είναι ένα από τα κορυφαία έργα του Μπαλζάκ - για πολλούς το κορυφαίο. Ο ίδιος ο μπαρμπα-Γκοριό, οι δύο κόρες του, ο νεαρός Ραστινιάκ, αλλά και όλοι οι τρόφιμοι της πανσιόν Βωκέ, αποτελούν αθάνατους λογοτεχνικούς χαρακτήρες, που εικονογραφούν με τον καλύτερο τρόπο τα ανθρώπινα πάθη και τις έντονες ταξικές ανακατατάξεις στη γαλλική κοινωνία της εποχής. Πάνω απ' όλους όμως, ως αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής που ρίχνει βαριά τη σκιά του, προβάλλει το χρήμα και η διαβρωτική, συχνά μοιραία, επίδρασή του στη ζωή των ανθρώπων.
