Ο Κωστής Παλαμάς (1859-1943) γεννήθηκε στην Πάτρα από γονείς Μεσολογγίτες. Σε ηλικία έξι ετών, εγκαταστάθηκε στο Μεσολόγγι όπου πέρασε τα κρίσιμα παιδικά και εφηβικά χρόνια του και βίωσε έντονα το πρόσφατο ιστορικό παρελθόν που διατηρούσαν ακόμη ζωντανά στη μνήμη τους οι κάτοικοι της Ιεράς Πόλεως. Η προσφορά του Παλαμά στα Νεοελληνικά Γράμματα είναι αναμφισβήτητη. Ωστόσο, σημαντικές πλευρές της προσφοράς αυτής όπως και της ποίησής του ειδικότερα, έχει επισκιάσει η σχολική χρήση του παλαμικού έργου. Γιατί ο Παλαμάς δεν είναι μόνον ο μεγαλόστομος εθνικός ποιητής των σχολικών εορτών. Η λυρική ποίησή του με τους χαμηλόφωνους τόνους και μια επιγραμματική λιτότητα ύφους, η φιλοσοφούσα διάθεσή του, ο καταλυτικός σατιρικός του λόγος που καυτηριάζει την παθολογία της νεοελληνικής κοινωνίας, η οξυδέρκεια του κριτικού του πνεύματος, η βαθιά θεωρητική του σκέψη για τη φύση της λογοτεχνικής δημιουργίας, η νηφαλιότητά του που του επέτρεψε να συνδυάσει στο έργο του μιαν αδιαμφισβήτητη ελληνικότητα με το άνοιγμα προς την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια ακόμη λογοτεχνία, είναι πλευρές της παλαμικής δημιουργίας και παρουσίας που θα έπρεπε να μελετηθούν και να προβληθούν περισσότερο. Τις πλευρές ακριβώς αυτές φιλοδοξούμε να αναδείξουμε με την ευκαιρία της εφετινής επετείου, γιατί, άλλωστε, είναι πλευρές και όψεις που σίγουρα ενδιαφέρουν και μπορούν να συγκινήσουν και ένα ευρύτερο σημερινό κοινό.