Επί πέντε σχεδόν αιώνες οι σιδηρόφρακτοι ιππότες της μεσαιωνικής Δύσης κυριαρχούσαν στα πεδία των μαχών από τις όχθες του Τάμεση και του Σηκουάνα ως τις κοιλάδες του Ιορδάνη και της Ανδαλουσίας. Η άποψη της εποχής μας για τους μεσαιωνικούς αυτούς μαχητές έχει επηρεαστεί κυρίως από τη ρομαντική λογοτεχνία του 19ου αιώνα και από τις σύγχρονες κινηματογραφικές υπερπαραγωγές. Επικράτησε έτσι η εικόνα του ατρόμητου πολεμιστή που είναι αφοσιωμένος στα ιδανικά της τιμής, της αλληλεγγύης και της προσφοράς στους αδυνάτους.

Τις τελευταίες δεκαετίες όμως η ιστορική έρευνα έχει αρχίσει να αποκαλύπτει την αλήθεια πίσω από τον απαστράπτοντα μύθο. Είναι βέβαιο ότι ένα μέρος των ιπποτών πίστευε στην ιδιαίτερη αποστολή του, την οποία θεωρούσε ευλογημένη και καθορισμένη από τον ίδιο τον Χριστό, και τηρούσε αυστηρά τις υποχρεώσεις που επέβαλλε ο ιπποτικός κώδικας. Στην πλειοψηφία τους, όμως, οι ιππότες παραβίαζαν τους κανόνες της ιπποσύνης χωρίς κανένα δισταγμό.

Η μονογραφία με τίτλο "Ιππότες: Οι σιδηρόφρακτοι πολεμιστές της μεσαιωνικής δύσης" προσπαθεί να αναδείξει τα βασικότερα στοιχεία που αφορούν την ιστορική εξέλιξη του ιπποτικού θεσμού και τις ποικίλες επιδράσεις που είχε στην πορεία των κρατών της ευρωπαϊκής Δύσης κατά τον Μεσαίωνα, στην εξέλιξη των σταυροφοριών, αλλά και τα κατάλοιπα που άφησε αυτός ως τη σύγχρονη εποχή. Συγκεκριμένα αναδεικνύεται η σταδιακή εξέλιξη των έφιππων μαχητών των γερμανικών ορδών του πρώιμου Μεσαίωνα στην εκλεπτυσμένη και αυστηρά ιεραρχημένη πολεμική αριστοκρατία των επόμενων αιώνων. Παρουσιάζονται τα όπλα, η εκπαίδευση των ιπποτών, τα εραλδικά τους σύμβολα και ο σημαντικός θεσμός των ιπποτικών αγώνων. Σε ιδιαίτερα κεφάλαια εξιστορείται η αιματοβαμμένη πορεία, από τους Αγίους Τόπους ως τη Βαλτική και την Ιβηρική, των σημαντικότερων ιπποτικών μοναχικών ταγμάτων.

Οι εντυπωσιακές φωτογραφίες, οι θαυμάσιες καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις στολών και εραλδικών συμβόλων, καθώς και οι κατατοπιστικοί χάρτες βοηθούν τον αναγνώστη να ανακαλύψει τη σημαντικότερη ίσως πτυχή της μεσαιωνικής Ευρώπης.