Η σπουδή αυτού του δοκιμίου αφορμάται από την ανακοίνωση ενός λανθάνοντος βαρναλικού κειμένου που τιτλοφορείται Επιστολή Μαϊμούς (1923-1924) και που μία πρόχειρη, αποκαθαρμένη από τις διαγραφές (και εν μέρει οικονομικότερη) μορφή είχε δημοσιευτεί στη Διανόηση (Φεβρ. 1925). Πρόκειται για μια σπουδή που μελετά τη σημασία του συμβολισμού της "μαϊμούς", όπως προεκτείνεται και ολοκληρώνεται στη δεύτερη ανακοίνωση: εννοώ του "Τρίτου Μέρους" της "διοθρωμένης" (1927-1930), και μετά "ξαναπλασμένης", έκδοσης της συλλογής Το φως που καίει (1932/1933). Ο αναγνώστης συνεπώς καλείται να ανατρέχει συνεχώς στα κείμενα αυτά που ακολούθως συνεκδίδονται· ή και να τα έχει υπόψη του, διαβάζοντάς τα πρώτα. Έτσι θα μπορέσει να εκτιμήσει την καινούργια, μορφολογική θα λέγαμε ερμηνεία, από την οποία και ενισχύεται η ιδεολογική σκοπιά του έργου και ανανεώνεται, από άλλη οπτική γωνία, το ενδιαφέρον των μελετητών και του αναγνώστη για την ποίηση του Βάρναλη.