[...] Στην παρούσα συγκυρία υποχρέωσή μας είναι να αγωνιστούμε για ρυθμιστικούς νόμους. Αυτό είναι ταξική πάλη. Αυτό είναι ταξική συνείδηση. Και είναι παγκόσμια επειδή το κεφάλαιο είναι παγκόσμιο. Οι νόμοι, από τη στιγμή που αλλάζουν, πρέπει να βρίσκονται υπό συνεχή επόπτευση προκειμένου να παραμείνουν αποτελεσματικοί. Αυτό θα πρέπει να διακριθεί ρητά από έναν "φιλελεύθερο απολυταρχικό νομικισμό" ή από μια "απλή συνταγματική αναθεώρηση". Ο βιομηχανικός καπιταλισμός καθοδηγείται από τον χρηματιστικό καπιταλισμό, τον οποίο με τη σειρά του υποστηρίζει. Το δικονομικό ταυτίζεται με το οικονομικό. Σε έναν ψηφιακό κόσμο το πιο κρίσιμο κομμάτι του κεφαλαίου δεν ρευστοποιείται ποτέ. Αυτό που έχουμε ανάγκη είναι μια κινητοποίηση του φαντασιακού μέσω της εκπαίδευσης, με σκοπό την καλλιέργεια της γνωσιοθεωρητικής μας αντίληψης, ώστε να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και ορίζουμε την πάλη ως αντικείμενο γνώσης, νοούμενης ως συνυφασμένης με τη δράση. [...]