Η διδασκαλία της πρώτης ανάγνωσης και γραφής είναι ένα σημαντικό γνωστικό αντικείμενο του σχολικού προγράμματος του δημοτικού σχολείου και παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για πολλές κοινωνικές ομάδες (εκπαιδευτικούς, μαθητές, γονείς, ερευνητές, κλπ.). Η σπουδαιότητά της επιβεβαιώνεται από το πλήθος των ερευνών που διεξάγονται τις τελευταίες δεκαετίες σε πολλές χώρες του κόσμου με τη συμβολή των σύγχρονων επιστημονικών απόψεων της Γλωσσολογίας και της Ψυχογλωσσολογίας, οι οποίες προσδιορίζουν το πλαίσιο των νέων μεθοδολογικών προσεγγίσεων.
Στην κατεύθυνση αυτή προσανατολίζεται το παρόν βιβλίο, το οποίο στοχεύει να προσκομίσει πρωτογενή ερευνητικά δεδομένα για τις στάσεις και τις απόψεις των δασκάλων σχετικά με τις παραδοσιακές μεθόδους και τις σύγχρονες προσεγγίσεις της εκμάθησης του γραπτού λόγου. Το ερευνητικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται στους διδάσκοντες εκπαιδευτικούς, οι οποίοι θα κληθούν μελλοντικά να υλοποιήσουν τις μεταρρυθμίσεις και τις αλλαγές του μαθήματος της πρώτης ανάγνωσης και γραφής, με σκοπό να καταγραφούν οι επιμορφωτικές τους ανάγκες στο συγκεκριμένο διδακτικό τομέα, εφόσον η ενεργητική συμμετοχή και η επαρκής κατάρτισή τους είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την αποτελεσματική διδασκαλία του μαθήματος.
Παράλληλα, το βιβλίο επιδιώκει να συμβάλλει στη θεωρητική συζήτηση για την εκμάθηση του γραπτού λόγου παραθέτοντας τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα, τα οποία προέκυψαν από τη διερεύνηση της ελληνικής και ξένης βιβλιογραφίας. Η παρουσίαση και η επιλογή όλων των επιμέρους θεμάτων έγινε με κριτήριο τη δυνατότητα της πρακτικής τους αξιοποίησης στην εκπαιδευτική διαδικασία, γιατί ο απώτερος στόχος του βιβλίου είναι η συνεισφορά στον εκσυγχρονισμό και την ανανέωση του μαθήματος της πρώτης ανάγνωσης και γραφής στα ελληνικά δημοτικά σχολεία.