Ο φιλελευθερισμός και η σοσιαλδημοκρατία υπήρξαν τα κυρίαρχα ιδεολογικά ρεύματα που διαμόρφωσαν το περασμένο αιώνα, προσπαθώντας να απαντήσουν στο διαχρονικό ζητούμενο: τη συμφιλίωση της ανάπτυξης με τη κοινωνική δικαιοσύνη.

Πως θα εξασφαλίσουμε μια δίκαιη κατανομή του πλούτου που δεν θα υπονομεύει την οικονομική αποτελεσματικότητα, την μεγιστοποίηση της ευημερίας που θα επιτρέπει τη προστασία των λιγότερο ευνοημένων;

Νέα ερωτήματα πρέπει να τεθούν, καινούριοι δρόμοι να αναζητηθούν, θεωρίες να αναπτυχθούν.
Σε αυτό το βιβλίο οι συγγραφείς, με ανοικτό πνεύμα και χωρίς δογματισμούς και ιδεοληψίες, διερευνούν τις θεωρητικές προϋποθέσεις ανάπτυξης της Φιλελεύθερης Σοσιαλδημοκρατίας και εξετάζουν την εφαρμογή ενός ανάλογου πολιτικού προγράμματος σε μια σειρά καίριων ζητημάτων της εποχής μας όπως τη παγκοσμιοποίηση, την εκπαίδευση, την μετανάστευση και τη πολιτική συμμετοχή.

Η παραπάνω προσέγγιση δεν συνίσταται στη πραγματιστική σύγκλιση στο μέσο των δύο ρευμάτων, αλλά αντίθετα εδράζεται στην διαλεκτική σύνθεση ανάμεσα στο κλασσικό φιλελευθερισμό και τον δημοκρατικό σοσιαλισμό, η οποία προϋποθέτει την επαναβεβαίωση των αφετηριακών παραδοχών και των ηθικών-αξιακών πλαισίων τους.