Οι δυο νέες ποιητικές συλλογές του Αντώνη Θ. Παπαδόπουλου περιλαμβάνουν από 50 χαϊκού η καθεμιά.
Η πρώτη, "Fast food", αναφέρεται στο γρήγορο πέρασμα του χρόνου και στον συνήθως επώδυνο -ιδιαίτερα γι' αυτούς που ονειρεύτηκαν ανατροπές και πόθησαν να ζήσουν με δίκαιο και αλληλεγγύη- απολογισμό ζωής:
Τα "Κέρματα", που παραπέμπουν στο κέρμα του ψυχοπομπού για το ανάλογο ταξίδι, είναι αφιερωμένο στη σύντροφό του με χαϊκού που συνεχίζουν στο πέρασμα των σελίδων το διάλογο που ποτέ δεν καταφέρνουμε εν ζωή να ολοκληρώσουμε: Mα πώς να μάθει/ τι νιώθω για εκείνη;/ Κρύβω τους στίχους.

Συνδετικό των δύο συλλογών η απώλεια και η μνήμη που γεμίζει το άδειο παρόν ως παρακαταθήκη μετάβασης από τη μια στην άλλη ζωή. Αυτή η ιδιότυπη συνέχεια που οπλίζει με απαντοχή και εγκαρτέρηση: Όλα θ' αλλάξουν./ Κάνε γροθιά τα χέρια/ κι εμπρός, ξεκίνα.