[...] Το βιβλίο μας αυτό στηρίζεται μεθοδολογικά στα προηγούμενα, προϋποθέτει τις θεωρητικοποιήσεις τους και προσπαθεί ν' αποτελέσει ένα βήμα παραπέρα στην όλη διερεύνηση των σύγχρονων συνθηκών, που, πλην όμως, είναι αρκετά διαφορετικές απ' αυτές που επικρατούσαν μέχρι εδώ και λίγα χρόνια.

Φαινόμενα όπως ο κοινωνικός ρατσισμός, η απόρριψη, ο εθνικισμός, ο γλωσσικός και πολιτισμικός πουρισμός είναι πρωτόγνωρα για την Ευρώπη, για τις κοινωνικές επιστήμες, για την κουλτούρα. Τριάντα έως σαράντα χρόνια ανεξέλεκτης υλικής ανάπτυξης ήταν αρκετά για να διαλύσουν κάθε υπόσταση πνευματικότητας, κάθε έννοια κοινωνικότητας και κοινότητας, την καθημερινή πρακτική αλληλεγύης με τον (συν-)άνθρωπο. Η τεχνολογική ανάπτυξη, με την ευελιξία που επέφερε στις εργασιακές σχέσεις, είχε ως επίπτωση την ευελιξία των συνειδήσεων, των πρακτικών και των συμπεριφορών.

Μία δεκαετία μεταμοντέρνας φλυαρίας και συγχρόνως απορρυθμιστικής οικονομικο-κοινωνικής πρακτικής απο-δόμησε τη μοντέρνα συνείδηση, απορρύθμισε την κοινωνική σκέψη. Οι εγγενείς αδυναμίες (ή οι αντινομίες του Λόγου), όπως τις έδειξαν οι Χορκχάιμερ και Αντόρνο στη Διαλεκτική του λόγου, μετασχηματίστηκαν από τους κυρίαρχους τεχνολογισμό και οικονομισμό σ' ένα διάχυτο ανορθολογισμό, σε αποσταθεροποίηση κάθε αναφοράς και κριτηρίου.

Με αυτά τα δεδομένα, χρειάζεται μία πλήρης εργασία βάθους και πλάτους, για να καταλάβουμε πως φτάσαμε σ' αυτήν την κατάσταση. Ως εκ τούτου, πρέπει να επεξεργαστούμε μια νέα προβληματική για το πολιτισμικό και το κοινωνικό γίγνεσθαι. [...]

(από την εισαγωγή στη μετακριτική της αισθητικής και πολιτισμικής πράξης)