Το κίνημα του Γουδή το 1909 θεωρείται σήμερα η αφετηρία της ανορθώσεως του ελληνικού κράτους. Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική. Το κίνημα προκάλεσε μεγάλη αντιπαλότητα μεταξύ του Θρόνου, των Ενόπλων Δυνάμεων, των πολιτικών, των αστών, των λαϊκών στρωμάτων, των Μεγάλων Δυνάμεων ακόμη και μεταξύ στρατού και ναυτικού, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια έκρυθμη κατάσταση που εύκολα μπορούσε να βυθίσει στο χάος την Ελλάδα. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή εμφανίσθηκε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, η δράση του οποίου προκάλεσε έντονες αντιπαραθέσεις.

Σε αυτήν τη μελέτη προτάσσεται ως εισαγωγή μικρά αναδρομή των πολιτικών, κοινωνικών, οικονομικών και στρατιωτικών εξελίξεων της περιόδου 1897-1909, εποχής που έχει ελάχιστα μελετηθεί.

Εν συνεχεία εξετάζεται η εξέλιξη του κινήματος ημέρα την ημέρα καθώς παρατίθενται τα γεγονότα όπως καταγράφηκαν στον τύπο της εποχής, διασταυρωμένα και συμπληρωμένα από διάφορες πηγές. Παραλλήλως με την παράθεση των ιστορικών γεγονότων, αναλύονται και σχολιάζονται εκτενώς οι πληροφορίες, στην προσπάθεια αναζητήσεως των πραγματικών αιτιών αλλά και των πραγματικών αποτελεσμάτων των γεγονότων.

Ιδιαιτέρως επικεντρώνεται στη δράση του Ελευθερίου Βενιζέλου, η οποία θέτει πολλά ερωτήματα, στα οποία καταβάλλεται προσπάθεια να δοθεί απάντηση, και αυτό ίσως γίνεται για πρώτη φορά σε παρόμοια έκταση στην ιστοριογραφία της συγκε­κριμένης περιόδου.