Η "Πάπισσα Ιωάννα" του Εμμ. Ροΐδη χαρακτηρίζεται, από έντονη διακειμενικότητα. Παντός είδους παραπομπές και παραθέματα την κατακλύζουν, με αποτέλεσμα κάποιοι σύγχρονοι του Ροΐδη να την αποκαλέσουν σκωπτικά "κέντρωνα". Ο ίδιος ο Ροΐδης όμως απέδιδε μεγάλη σημασία στα παραθέματα και στις παραπομπές που στηρίζουν τα κείμενά του. Μάλιστα είχε συμπεριλάβει στις διαδοχικές εκδόσεις της "Πάπισσας Ιωάννας" σημειώσεις στο τέλος, που σχολίαζαν τα διάφορα παραθέματα, δίνοντας και τις κατάλληλες παραπομπές.
[...]

Θα ήταν χρήσιμη λοιπόν μια συστηματική μελέτη των παραθεμάτων και παραπομπών που συνωστίζονται στην "Πάπισσα Ιωάννα". Το παρόν βιβλίο είναι αποτέλεσμα μιας τέτοιας μελέτης, μιας μελέτης που συμπεριέλαβε τόσο τον έλεγχο της γνησιότητας των παραθεμάτων του Ροΐδη, όσο και την ανίχνευση της προέλευσης διάφορων εδαφίων που είχε λαθραία ενσωματώσει στο κείμενό του.