Η νέα, τρίτη κατά σειρά, έκδοση του ""Ανοιχτού" κόμματος" μού επιτρέπει να θέσω και πάλι, υπό τον έλεγχο της κοινής γνώμης, τις θέσεις μου και τις προτάσεις μου για τη φυσιογνωμία και τις οργανωτικές βάσεις του ανανεωμένου, ενωμένου και νικηφόρου ΠΑΣΟΚ, που ανάγονται θεωρητικά σε όσα εδώ και χρόνια πιστεύω και υποστηρίζω για το κόμμα του 21ου αιώνα.
Πίστευα και πιστεύω ότι η πολιτική, ως δημόσια πράξη, ασκείται με διαφάνεια μόνο όταν δηλώνει τις θεωρητικές της αρχές και αφετηρίες. Πίσω από την πράξη της πολιτικής, πρέπει να υπάρχει μία πολιτική θεωρία της πράξης, αν δε θέλουμε να είμαστε αιχμάλωτοι μιας εμπειροτεχνικής προσέγγισης που συχνά γίνεται καιροσκοπική.
Αυτό ισχύει κατεξοχήν για το θεσμικό παρόν και μέλλον του κόμματος, αλλά και του συνόλου των δημοκρατικών θεσμών. Η ανανέωση των κομμάτων είναι η πρώτη φάση και η πρώτη προϋπόθεση για τη συνολική ανανέωση του πολιτικού συστήματος και του συστήματος διακυβέρνησης της χώρας, μέσα στο οποίο ασφυκτιά η κοινωνία, που νιώθει να υποαντιπροσωπεύεται και να μη συμμετέχει ουσιαστικά.
Αυτό και πρέπει και μπορεί να ανατραπεί. Το ΠΑΣΟΚ έχει τώρα και πάλι την ευκαιρία να ανοίξει νέους δρόμους, να μετατρέψει την εκλογική ήττα σε ευκαιρία ανανέωσης και ανασυγκρότησης, να διαμορφώσει νέους ισχυρούς και ειλικρινείς δεσμούς εμπιστοσύνης με τους πολίτες. Αξίζει να το δοκιμάσουμε. Όλοι μαζί μπορούμε να το πετύχουμε.