Αναγνωρίζοντας τη σημασία της τηλεοπτικής πολιτικής διαφήμισης ως μιας από τις κυριότερες μορφές αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας και τον σημαντικό της ρόλο τόσο για τον καθορισμό του εκλογικού αποτελέσματος όσο για τη διαπραγμάτευση της σχέσης των κομμάτων με τους ψηφοφόρους, η παρούσα έκδοση έχει στόχο να συμβάλει στην πληροφόρηση σχετικά με τη λειτουργία, το περιεχόμενο και τη μορφή της τηλεοπτικής διαφήμισης στην πολιτική.

Κατά πρώτο λόγο, γίνεται παρουσίαση του ευρύτερου πλαισίου μέσα στο οποίο ικανοποιούνται οι επικοινωνιακές ανάγκες της πολιτικής και η σχέση της πολιτικής διαφήμισης με την εμπορευματοποίηση του ραδιοτηλεοπτικού συστήματος. Στη συνέχεια, η έρευνα προσεγγίζει τις εν δυνάμει επιδράσεις της τηλεοπτικής πολιτικής διαφήμισης στο ακροατήριο, τα ερμηνευτικά πλαίσια που διέπουν το περιεχόμενό της, καθώς και τις δομικές επιπτώσεις που δύναται να έχει στο κομματικό σύστημα.

Η ποσοτική ανάλυση των χαρακτηριστικών των ελληνικών πολιτικών διαφημίσεων της περιόδου 1993-2000 απασχολεί το τρίτο κεφάλαιο της παρούσας έκδοσης. Συγκεκριμένα, εξετάζονται η βασική μορφή, το ρητορικό στυλ, η χρήση των μηχανισμών πειθούς, καθώς και τα στοιχεία της εικόνας σε συνδυασμό με τις θεματικές αναφορές. Επίσης, επιδιώκεται η διερεύνηση των εκφάνσεων του αρνητισμού στην πολιτική διαφήμιση και της σχέσης ανάμεσα στη χρονική διάρκεια της πολιτικής διαφήμισης και στα μορφικά χαρακτηριστικά της.