[...] Η "Πριγκίπισσα Μαλένα", που στάθηκε αφορμή για να αποκαλέσει η κριτική τον Maeterlinck "νέο Shakespeare", φέρνει έντονο το στίγμα του συμβολισμού. Ο αρχικός της τίτλος ήταν "Η μακρινή πριγκίπισσα" και, ενώ γράφτηκε αρχικά σε στίχο, ο συγγραφέας προτίμησε τελικά τον πεζό λόγο. Όσον αφορά τη γλώσσα, μελετητές του Maeterlinck εντόπισαν κάποιες εκφράσεις πολύ κοντινές στη μητρική του φλαμανδική γλώσσα, ενώ ο ίδιος ομολογεί πως από το έργο δεν λείπουν η απλοϊκότητα, οι επαναλήψει, ή ακόμη και κάποιες περιττές σκηνές, πράγματα που όμως δεν θέλησε ν' αλλάξει κατά την έκδοσή του. Η φαντασία του ποιητή ξεπερνά εδώ τα όρια του χώρου και του χρόνου: Η "Πριγκίπισσα Μαλένα" είναι μια εξέγερση ενάντια στον θάνατο. Ο Maurice Maeterlinck, που ζει την κάθε του μέρα σαν να είναι η τελευταία του, προβάλλει σε όλα του τα έργα τον ίδιο πρωταγωνιστή, το "ύψιστο πρόσωπο", όπως λέει ο ίδιος: τη ζωή.
