Το "Περιμένοντας τους βαρβάρους" δημοσιεύτηκε το 1982 στη Νότια Αφρική, την εποχή του Απαρτχάιντ, δηλαδή στα χρόνια της κυριαρχίας των λευκών ρατσιστών που είχαν επιβάλει ένα βάναυσο απολυταρχικό καθεστώς με ακραίες φυλετικές διακρίσεις. Είναι η ιστορία μιας αυτοκρατορίας που στον αγώνα της να καταστείλει εν τη γενέσει της μια φημολογούμενη εξέγερση των βαρβάρων, εκβαρβαρώνεται σταδιακά η ίδια.
"Κι ίσως εδώ, σ' αυτή την πύρρειο νίκη των αξιών του πολιτισμού μας, ενός πολιτισμού που τελικά αυτοκαταστρέφεται από τη δική του βαρβαρότητα, βρίσκεται και η δύναμη της αλληγορίας που δανείζεται συνειδητά τον πυρήνα του νοήματός της από τον Καβάφη και την οποία ο Κουτσύ απευθύνει όχι μόνο στους τότε αφέντες της χώρας του, μα και σ' όλους εμάς, κυρίως εμάς που θα τον διαβάσουμε, που θέλουμε να τον ακούσουμε, που παλεύουμε ανάμεσα στην ενοχή και την εξιλέωση: οι Βάρβαροι είναι πάντα, σε τελική ανάλυση, μια κάποια λύσις".
