Η αρχιτεκτονική του "Κάμπου της Χίου" είναι μια σημαντική πτυχή της πολιτιστικής ιστορίας του τόπου μας. Εκφράζει εποχές ακμής της Χίου, όπου αναπτύχθηκε μια δυναμική σ' όλα τα επίπεδα, στο οικονομικό, κοινωνικό, μορφωτικό και καλλιτεχνικό.

Εδώ συνδυάσθηκε, με τρόπο ιδανικό, η κατοικία με την παραγωγική δραστηριότητα σ' ένα πανέμορφο περιβάλλον. Η αρχιτεκτονική που αναπτύχθηκε και εξελίχθηκε στον Κάμπο, από τον 14ο αιώνα μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου, έχει ιδιαίτερο χαρακτήρα και ενδιαφέρον. Δυτικές και ανατολικές επιρροές αφομοιώθηκαν με την έντονη παρουσία του τοπικού στοιχείου που παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο χάρη κυρίως στην άψογη τέχνη και παράδοση των μαστόρων και τις δυνατότητες του χρωματιστού ντόπιου πωρόλιθου.

Το υλικό που παρουσιάζεται στο βιβλίο αυτό συγκεντρώθηκε αρχικά το 1957 και αφορά κυρίως τους πύργους της εποχής της ακμής, (17ος -18ος αιώνας). Δυστυχώς πολλά στοιχεία που καταγράφηκαν τότε με φωτογραφίες και σχέδια έχουν αλλοιωθεί ή καταστραφεί. Ο Κάμπος του 19ου αιώνα γνώρισε τη διπλή καταστροφή της σφαγής του 1822 και του σεισμού του 1881.

Μετά το σεισμό και μέχρι το Β' Παγκόσμιο πόλεμο, ο κάμπος ξαναζωντανεύει. Στις θέσεις των παλιών πύργων και διατηρώντας την παλιά αυλή, χτίζονται ωραία αρχοντικά με νεοκλασικές επιρροές.
Έχουμε και πάλι στον Κάμπο την παρουσία και την εποχή μιας σημαντικής αρχιτεκτονικής.
Τις εξελίξεις μέσα στον 20ο αιώνα μέχρι και σήμερα παρουσιάζονται στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου. Στο κεφάλαιο αυτό καταγράφονται και οι κρίσιμες εξελίξεις των 15 τελευταίων χρόνων από την α' έκδοση του βιβλίου (1992) επανεκτιμώντας φαινόμενα και τάσεις.