Τούτο το βιβλίο δεν είναι κριτική του έργου του Κοσμά Πολίτη. Είναι ένα βιβλίο γεμάτο αναμνήσεις, δικές του το πιο πολύ, που το μεγαλύτερο μέρος τους θα μπορούσε να το 'χει γράψει ο ίδιος. Δεν το 'γραψε όμως. Το διηγήθηκε στάλα-στάλα τα δέκα τελευταία χρόνια της ζωής του, στον άντρα μου και σε μένα, τότε που μας ένωνε πραγματική αγάπη και φιλία μαζί του. [...]