Με την έρευνα καταγράφτηκε στην Ελλάδα και στην Κύπρο κάθε μετονομασία οδού ή πλατείας σε "Καραολή" ή "Δημητρίου" ή και συνδυαστικά, η οποία ακολούθησε τον πρώτο απαγχονισμό αγωνιστών της ΕΟΚΑ, στον οποίο προχώρησαν οι βρετανικές δυνάμεις κατοχής της Κύπρου, στην Λευκωσία, το 1956. Η αριθμητική σύγκριση τους με τα οδωνύμια, με τα οποία μνημονεύονται τα γνωστότερα ονόματα της ελληνικής ιστορίας έδωσε ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα το οποίο συνεισφέρει στην ιστορία ένα αποκαλυπτικό πραγματολογικό στοιχείο της έκτασης του αντιβρετανικού πνεύματος, το οποίο επικράτησε τότε μεταξύ των Ελλήνων.

Η έρευνα συνοδεύεται από σύντομη εξιστόρηση όσων προηγήθηκαν της εκτέλεσης και φτάνει ως τις συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου το 1959, ενώ συνδυάζεται και με όσα ήρθαν στο φως αργότερα από επίσημα έγγραφα.

Καταγράφεται τέλος η επιπολαιότητα με την οποία η ελληνική διοίκηση άφησε να μνημονεύονται με νεότερες πινακίδες οδωνυμίων, από "Καραολή και Δημητρίου" συμπτυγμένα σε... ένα (Καραολή Δημητρίου), με πιο χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση του Δήμου Αθηναίων στο Κολωνάκι, όπου το όνομα των δύο αγωνιστών δόθηκε στον δρόμο όπου βρισκόταν τότε η πρεσβεία της χώρας η οποία τους εκτέλεσε (σήμερα βρίσκεται εκεί η οικία του πρέσβη του Ηνωμένου Βασιλείου). Η βρετανική πλευρά αγνοεί έκτοτε την επίσημη ονομασία του δρόμου σε Καραολή και Δημητρίου και επιμένει στην ιστοσελίδα της ότι το σχετικό οίκημά της βρίσκεται στην οδό Λουκιανού.