Ο Βασίλι Καντίνσκι υπήρξε πρωταγωνιστής και μάρτυρας όχι μόνο μιας, αλλά πολλών επαναστάσεων. Γεννήθηκε το 1866 στη Μόσχα και πέθανε το 1944 στο Νεϊγύ-συρ-Σεν (Γαλλία). Ο μεγάλος αυτός καλλιτέχνης έζησε και δημιούργησε σε μια ιστορική περίοδο που σημαδεύτηκε από γεγονότα εξαιρετικής σημασίας για το μέλλον της Ευρώπης. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και το ξέσπασμα της Ρωσικής Επανάστασης, ακολούθησε η Δημοκρατία της Βαϊμάρης στη Γερμανία, η άνοδος του Χίτλερ στην εξουσία και οι διώξεις από τους ναζί. Τελικά, το 1933, ο Καντίνσκι θα εγκατασταθεί στο Παρίσι, όπου και θα παραμείνει ως το θάνατό του το 1944.

Όμως, σε αυτά τα συμφραζόμενα που χαρακτηρίζονται από ριζικές αλλαγές, ματαιωμένες ελπίδες και ανθρώπινες τραγωδίες χωρίς προηγούμενο, ο πνευματικός κόσμος γενικά, και ο κόσμος της τέχνης ειδικότερα, έζησαν μια από τις πιο γόνιμες περιόδους τους, που θα οδηγούσε στη γέννηση των ονομαζόμενων "ιστορικών πρωτοποριών". Θεωρούμενος πατέρας της λυρικής αφαίρεσης, ο Βασίλι Καντίνσκι ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές αυτού του εκπληκτικού αναβρασμού, που κατά τη διάρκεια του πρώτου τρίτου του 20ού αιώνα έφερε την επανάσταση στην ευρωπαϊκή καλλιτεχνική σκηνή, ανοίγοντας νέους ορίζοντες στην αντίληψή μας για την πραγματικότητα και τον τρόπο που αυτή προσεγγίζεται και απεικονίζεται.

(από την εισαγωγή της Marie-Claire Uberquoi, "Ο Καντίνσκι και η κατάκτηση της αφαίρεσης")