Η παρούσα μελέτη προσεγγίζει την αφηγηματική μορφή του σεναρίου και αποκαλύπτει τις επιμέρους διαδρομές που συγκροτούν τη σεναριακή ανάπτυξη υπό το πρίσμα του μύθου, επιδιώκοντας ν’ αναδείξει έναν σταθερό και οικείο τόπο δημιουργικής γραφής του σεναρίου ως την ολοκλήρωσή του, με αρχή-μέση-τέλος.

Με οδηγό τη θεωρία της αφήγησης και ειδικότερα τη "Μορφολογία του παραμυθιού" του Vladimir Propp, η Ελευθερία Δημητρομανωλάκη προχωρά σε μια καινοτόμα ερευνητική προσέγγιση της ταινίας "Το προξενιό της Άννας" του Παντελή Βούλγαρη, φιλμ με σαφείς πολιτικές θέσεις για τον ρόλο της γυναίκας, τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς, την εσωτερική μετανάστευση και την ταξική διαστρωμάτωση. Η έρευνα εξελίσσεται ιχνηλατώντας έτσι ένα φιλμ ρεαλιστικό, βαθιά πολιτικό, στο μεταίχμιο του υπαρξιστικού ανθρωπισμού, κινούμενη μέσα στο αφηγηματικό πλαίσιο της θεωρίας του Propp, ο οποίος ως γνήσιος επίγονος του Αριστοτέλη προτάσσει την ανθρώπινη πράξη, τα πάθη, τα ήθη και τις συγκρούσεις των προσώπων ως τους σημαίνοντες ιστούς του μύθου.

Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν πως μια τέτοια προσέγγιση δημιουργεί γόνιμο έδαφος για τη συγγραφή του σεναριακού λόγου, ανοίγοντας ενδεχομένως προοπτικές περαιτέρω διερεύνησης και για άλλα είδη σεναριακής μυθοπλασίας.