Η ευρωπαϊκή ιδέα έχει στερέψει σαν το ποτάμι που με τα χρόνια έχει χάσει την ορμή του και έχει γίνει ξεροπόταμος. Η διαδικασία ενοποίησης έχει ξεστρατίσει σήμερα σε δρόμους λιγότερο φιλόδοξους. Και όμως η Πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης δεν είναι μια έμπνευση μερικών οραματιστών, μια πολυτέλεια περιττή ή επιζήμια, είναι προϋπόθεση απαραίτητη για την επιβίωση.
Την οραματισθήκαμε τότε για να ξεχάσουμε ένα επαίσχυντο παρελθόν εμφύλιας διαμάχης. Την χρειαζόμαστε ακόμη περισσότερο σήμερα για να αντέξουμε στις προκλήσεις της Παγκοσμιοποιημένης διεθνούς κοινωνίας.
Η οικονομική ολοκλήρωση που επιδιώκουμε δεν είναι νοητή χωρίς πολιτική εξουσία που να παρέχει το πλαίσιο της οικονομικής δραστηριότητας, να επιτρέπει την παραγωγή πλούτου και να μεριμνά για την αναδιανομή του.
Το πέρασμα στο δεύτερο στάδιο ολοκλήρωσης με την πολιτική ενοποίηση είναι το κεντρικό πρόβλημα για τη σημερινή Ευρώπη, γιατί έτσι που παρασύρεται μέσα στη δίνη των προκλήσεων χωρίς συνοχή και ενιαίο πολιτικό λόγο κινδυνεύει να συντριβεί.