Η αντιπροσωπευτική πολιτεία γεννήθηκε και θεμελιώθηκε στην ελληνική πόλη του 7ου και 6ου αιώνα π.Χ. Η εμφάνισή της σηματοδοτεί την είσοδο του ατόμου στην ανθρωποκεντρική κοινωνία.
Μέσα από τη μελέτη της οργάνωσης του κράτους, της λειτουργίας των θεσμών και της πολιτικής που εφαρμόστηκε, επιδιώκεται η παρουσίαση του προ-κλασικού πολιτικού συστήματος, όπως αυτό εξελίχθηκε μέσα από τα στάδια της αντιπροσώπευσης.Ταυτόχρονα, διερευνάται η οικονομική, κοινωνική και πολιτική αλλαγή, την οποία βίωσε η κοινωνία της πόλης-κράτους, προτού καταλήξει στη δημοκρατία και στην ολοκλήρωση της ανθρωποκεντρικής κοινωνίας.
Στη βάση μιας διαφορετικής προσέγγισης και ερμηνείας από εκείνη της νεοτερικότητας, αναφορικά με τη λειτουργία και τη φύση των πολιτικών συστημάτων, προκύπτει πλήθος ερωτημάτων...

Ποιο είναι το εύρος των δικαιωμάτων και των ελευθεριών του ατόμου στη σύγχρονη κοινωνία; Τι είδους πολίτης είναι; Κατά πόσον είναι εύλογο ένα εξουσιαστικό σύστημα να ταυτίζεται με τη δημοκρατία της κλασικής περιόδου; Μήπως η ταύτιση της προ-αντιπροσώπευσης με τη δημοκρατία παραβλέπει σημαντικά στοιχεία, όπως η πολιτική ευθύνη και η πολιτική ελευθερία του ατόμου, τα οποία απουσιάζουν σήμερα από την πολιτική διαδικασία;
Τα παραπάνω και άλλα συναφή ζητήματα επιχειρεί να απαντήσει το βιβλίο με μια σύντομη συγκριτική προσέγγιση του κράτους-έθνους με την πόλη-κράτος, μέσα από τις αναλογικές προβολές του αρχαίου αντιπροσωπευτικού συστήματος στο σύγχρονο.