Όταν πηγαίνεις σ' ένα καινούριο σχολείο το μόνο σίγουρο είναι ότι πίσω σου δεν κουβαλάς τίποτε· κανείς δεν ξέρει ποιος είσαι. Μπορείς να ξεφορτωθείς το παρελθόν της ναζιάρας ή τη στάμπα της σπασίκλας· ν' αλλάξεις τουλάχιστον για μια φορά. Δε σε γνωρίζει κανένας κι έτσι μπορείς να είσαι αυτό που θέλεις... Γι' αυτό μου αρέσει πολύ να σ' αγαπώ. Γιατί δε με ξέρεις. Δεν ξέρεις αν είμαι όμορφη, αν γράφω ποιήματα, αν σκαρφαλώνω στα βουνά ή αν κάνω και τα δυο μαζί. Δεν ξέρεις αν έβαλα αυτό το σημειωματάκι στο σάκο σου την ώρα του διαλείμματος, ή όταν σε πέταξαν έξω την ώρα των αρχαίων ελληνικών, ή ανάμεσα στην τρίτη και στην τέταρτη ώρα... Και τώρα, μάντεψέ με! Μπορούμε να κανονίσουμε, όταν θα έχεις διάθεση να γράψεις, ν' αφήνεις τα σημειωματάκια σου πίσω από τον πίνακα.
Γειά σου!