Μια δροσερή αύρα μας έρχεται από τα ακριτικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου να μας δροσίσει, να μας συγκινήσει, να μας γεμίσει όνειρα και χτυποκάρδια, έστω παλιά και ξεχασμένα για κάποιους. Είναι η ποίηση της Στέλλας Πετρίδου.
...
Αυτή η ποιητική συλλογή είναι αφιερωμένη στον Έρωτα, αυτόν τον αλητάκο φτερωτό γιο της Αφροδίτης, ο οποίος σημαδεύει με τα βέλη του αδιάκριτα όποιον βρει μπροστά του. Ποιήματα πλημμυρισμένα από λυρισμό και ευαισθησία, ποιήματα που συγκινούν και φέρνουν αναμνήσεις, ποιήματα που αποδίδονται από μια ευγενική δημιουργό, είναι το περιεχόμενο της ποιητικής αυτής συλλογής. Σε πολλά ποιήματα (ίσως αυτό φαίνεται παράδοξο, αλλά δεν είναι), δε μιλά η καρδιά της γυναίκας, αλλά του άντρα!!! Δεν καταθέτει η γυναίκα την καρδιά της στον άντρα που αγαπά, αλλά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ο άντρας λέει τα λόγια, τα οποία θέλει μια γυναίκα να ακούσει από αυτόν που την αγαπά και που μόνο μια γυναίκα μπορεί να αποδώσει αυτά τα λόγια ακριβώς!!! Λόγια ρομαντικά, γλυκά, κατανοητά, με ρυθμομετρική δομή, λόγια τα οποία συνθέτουν το έργο της Στέλλας. Και, φυσικά, μέσα στα ποιήματα της η μεγάλη της αγάπη, η θάλασσα, έχει έντονη και τιμητική την παρουσία της. Άλλωστε το υγρό στοιχείο είναι η πηγή της ζωής, όπως και ο έρωτας.
Πετά ψηλά στο φεγγάρι, πουλί και άγγελος η αγάπη της, ονειρεύεται, αγκαλιάζει και ψάχνει για αγκαλιά, χαϊδεύει και αποζητά ένα χάδι, ψάχνει στο φως και σε μονοπάτια, συνθέτει έναν μοναδικό ύμνο στον έρωτα.

Λευτέρης Μουφτόγλου
Λογοτέχνης
Μέλος του ΔΣ της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος