"Την άνοιξη του 1991 συνέδεσα μέσα μου για πρώτη φορά την Κρήτη με τα επιγράμματα της Παλατινής Ανθολογίας. [...] Με τον καιρό το πράγμα ζυμώθηκε μέσα μου και έλαβε πιο ευρείες διαστάσεις: Αφενός η έρευνα επεκτάθηκε όχι μόνο στα προϊόντα της ελληνιστικής και ύστερης ποιητικής λογιοσύνης που μας παραδόθηκαν χειρογράφως, αλλά και στις έμμετρες επιγραφές που χαράχθηκαν στην πέτρα. Αφετέρου, ενώ η εργασία ξεκίνησε ως μια καταγραφή και ερμηνεία της παρουσίας των Κρητών στην επιγραμματική ποίηση, εστράφη και σε μια γενικότερη δοκιμαστική θεώρηση του πώς εργάζεται λογοτεχνικά ένας επιγραμματοποιός: πόθεν εμπνέεται και πώς επηρεάζεται από τους ομότεχνούς του". [...]
