Πρέπει άραγε ή Όχι να ξέρει την αλήθεια ο ασθενής με καρκίνο; Αν ναι, από Ποιόν ενημερώνεται; ΠΩΣ; Πόσο Μέρος της αλήθειας αντέχει να γνωρίζει;

Στην χώρα μας αποτελεί Πληγή, που κακοφόρμισε, ένα "κυλώνειον άγος", η άγνοια της Αλήθειας από τον μοναδικό Άμεσα ενδιαφερόμενο...

Παρατίθενται επιχειρήματα μαζί με αντιπαραδείγματα, εμπνευσμένα από την τριανταδυάχρονη κλινική εμπειρία του συγγραφέα, υπέρ του Δικαιώματος του ασθενούς:
- Εμπιστοσύνη,
- Προστασία από τσαρλατάνους και εκμετάλλευση,
- συνειδητή Θυσία αρτιμέλειας για επίτευξη Ίασης,
- βάσιμη Ελπίδα και
- Έλλειψη φόβου για το άγνωστο.

Το βιβλίο:

- απευθύνεται κυρίως σε στενούς Συγγενείς καρκινοπαθών: σ' αυτούς πέφτει συνήθως το βάρος της Απόφασης για ενημέρωση ή μη του οικείου τους. Τους στηρίζει και τους συμβουλεύει.
- παρέχει ερεθίσματα και σε κάθε φιλάνθρωπο, που μεριμνά για ασθενείς με καρκίνο ή παρόμοια Νόσο: γιατρό, νοσηλευτή, ψυχολόγο, ιερέα, φίλο... Παρακαλούνται όλοι να μην καταφεύγουν στην Εύκολη λύση του ψέματος, που μόνο σε δεινά οδηγεί τελικά.
- αποτελεί μια Γροθιά στης χώρας την υποκρισία, που προτάσσει ως πρόσχημα το "να μην στενοχωρήσει" δήθεν τον άρρωστο. Τον ίδιο ακριβώς άρρωστο τον ταλαιπωρεί ανεπαίσχυντα με τρόπους, των οποίων εκτίθενται μύριες πτυχές, ώστε να αποβληθούν από την κλινική πρακτική μια για πάντα...