Σε μια εποχή όπου η πολιτική ορθότητα, η political correctness, βρίσκει μια από τις πιο απόλυτες εκφράσεις της στην αντικαπνιστική εκστρατεία, ο Γιώργος Γλυνός -ένας άνθρωπος που κάπνισε από νέος και αισίως κλείνει μισόν αιώνα καπνιστής- περιγράφει αυτήν του την εμπειρία, αυτοβιογραφούμενος στην ουσία αλλά και δίνοντας το στίγμα μιας ολόκληρης εποχής. Από τη στιγμή που το κάπνισμα στα κλεφτά, Μεγαλοβδομαδιάτικα, του κοστίζει απαγόρευση μετάληψης μέχρι την πάλη στους διαδρόμους των Βρυξελλών με απροσδόκητο σύμμαχο τον Γάλλο υπουργό -τότε- Μπερεγκοβουά για ένα τσιγάρο (πάλη που τελικά χάθηκε κατά κράτος), από την εκμάθηση του στριψίματος του τσιγάρου μέχρι την τελική συναπάντηση με το κάπνισμα στην Τουρκία (όπου κι εκεί η μάχη χάθηκε πλέον, στο νήμα), η βιωματική αυτή διαδρομή ενός καπνιστή έχει πλήθος ξαφνιάσματα και ανατροπές. Λειτουργεί, τελικά, σαν ανακάλυψη ενός ολόκληρου κόσμου.