MEMENTO MORI

έρχομαι από πολύ μακριά
από το τύμπανο της μασχάλης σου
έρχομαι
κι από τη σπάνια τάξη
του λαιμού

έχω δρόμο μπροστά μου
πόλεις και σπίτια να διανύσω
σύννεφα να μασήσει η φωνή μου
κι άλλων χεριών το μελάνι
να ξεφυλλίσω

μέχρι τα μάτια σου
να φτάσω
θα μ' έχει χτυπήσει η ζωή
και το νερό της επαύριον

η νύχτα θα με θέλει
η κλεισμένη πατρίδα μου

κι ο χρόνος:
ψίχουλο στο σαγόνι
[...]