Προσωπικες αφηγησεις - Μαρτυριες

Δεν γνωρίζω εαν στην Ιστορία υπάρχει προηγούμενο κίνημα αξιωματικών του Ναυτικού το οποίο πέτυχε να ...

"Ήμουν μόλις τεσσάρων χρονών, τελείως ανίδεη και φυσικά δεν φοβόμουν καθόλου. Ήξερα, όμως, πως η κλε...

Σε κάθε του βήμα ο Κωνσταντίνος Φρεαρίτης αναγνωρίζει κάτι το ελληνικό, πολλές φορές ταυτόσημο - είν...

Ευαίσθητος και μερακλής ιχνηλάτης αναμνήσεων και πιστός εραστής της γενέθλιας πόλης, ο Στράτος Σιμιτ...

Η αληθινή αγάπη ποτέ δεν πεθαίνει, είναι παντοτινή. Τι κι αν μεσολαβήσει πόλεμος, εμφύλιος, διωγμοί,...

Σκοπός αυτού του πονήματος δεν είναι να δρέψω δάφνες συγγραφέα. Προσπαθώ να περιγράψω τις πλούσιες π...

Τα Οικήματα ΤΙΤΑΝ υπήρχαν μέσα από τότε που... θυμάμαι, αφού μ' αυτή την ονομασία γνωρίσαμε τα «σπίτ...

Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Ένας δευτεροετής φοιτητής κατεβάζει όλες τις φωτογραφίες των συμφοιτητών ...

Ο δημιουργός δεν γεννιέται σε κενό αέρος. Γεννιέται σε ένα περιβάλλον, από ένα περιβάλλον, σαν χημικ...

Δεν είχα ποτέ αξιώσεις συγγραφέα, μα ούτε λογοτέχνη και έτσι ποτέ δε σκέφτηκα να γράψω ένα συγκεκριμ...

Τα "Καλύτερά μας Χρόνια", είναι κατά κάποιον τρόπο, η συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου "Η Αρμύρα", με...

Το κείμενο είναι μια προσωπική μαρτυρία για τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και α...