Νεοελληνικη πεζογραφια - Διηγημα

Τέσσερις ιστορίες. Τέσσερις βαθιές βουτιές, με μία μόνο ανάσα, στον ψυχισμό μας, όπου συναντάμε όλες...

Ο έως χτες άγνωστος, ο άλλος· ο όποιος άλλος, ο διαφορετικός, κάποιος µε άλλο χρώµα, άλλη θρησκεία, ...

Καμιά φορά επιτρέπουμε στους ποιητές να πουν και καμιά κουβέντα παραπάνω. Και καλά κάνουμε. Έτσι έρχ...

"Μπαμπά, πόσο κρατάνε τα νιάτα;" τον ρωτάω, μα αντί για απάντηση, κουνάει το κεφάλι του δεξιά αριστε...

Αυτές τις αναμνήσεις των γεγονότων και παραστάσεις της εικοσαετίας 5 έως 25 χρόνων, κάνοντας αναδρομ...

Δέκα διηγήματα, δεκάδες ιστορίες: μικρά και μεγάλα καθημερινά αδιέξοδα, θρίαμβοι και καταστροφές που...

Τι σχέση έχει ένας ασφαλιστής από την επαρχία, περαστικός από την Αθήνα, που βλέπει από το παράθυρο ...

Τα διηγήματα "Μεταξύ Θεού και αγγέλου" δεν έχουν, βέβαια, να κάνουν με θρησκευτικές παραμέτρους ή θρ...

"Θα σε δω σε δέκα χρόνια", σκέφτεται ο δεκαοχτάχρονος Λευτέρης Κυπραίος το 1976. Και κλείνει το πρώτ...

Δώδεκα διηγήματα με σταθερούς άξονες: από τη μια, τον έρωτα κι ό,τι μας δίνει φτερά, κι από την άλλη...

Άβυσος λένε είναι η ψυχή τ' ανθρώπου. Και πραγματικά, έτσι είναι. Τη μια στιγμή διακινδυνεύει τη ζωή...

Τα πρόσωπα της Μαίρης Νταή σπανίως ερωτεύονται ή κάνουν έρωτα. Κατά κανόνα εγκαταλείπουν ή σκέφτοντα...

Η "Ανθρώπινη Δίψα", εννιά μεγάλα διηγήματα που αναδεικνύουν το πάθος του ανθρώπου για τη ζωή, αποτελ...

Ο αφηγητής, σαν άλλος Οδυσσέας, χρόνια μετά την επιστροφή του στη γενέτειρα, αναθυμάται τους αγαπημέ...

"... Όταν τα διαβάζουμε στα βιβλία, ίσως τα βρίσκουμε υπερβολικά, αποκυήματα της αχαλίνωτης και νοση...

Δεκατέσσερις ιστορίες μαγικού ρεαλισμού, με ήρωες πρόσωπα και έναν τόπο που βασανίζουν τη μνήμη.Πρόσ...

Κάποτε πριν λίγα χρόνια ένας καθηγητής και έγκριτος ερευνητής της λογοτεχνίας μας, μου είπε: -"Γράφε...

[...] Στο διήγημα ο Βιζυηνός έδειξε πως ένιωσε ελεύθερος κατά πολλούς τρόπους: κατ' αρχήν εξαιτίας τ...

"Το αμάρτημα της μητρός μου" και "Το μόνον της ζωής του ταξίδιον" είναι αφηγηματικά αριστουργήματα, ...

Τα πεζοδρόμια περισσότερο πατημένα ήταν κι οι άνθρωποι πάντα οι ίδιοι, φυσιογνωμίες γνωστές απαράλλα...