Η μελέτη επιδιώκει να καταδείξει τη σημασία του δικαίου της επιδόσεως διαδικαστικών πράξεων στο χώρο της αναγκαστικής εκτελέσεως, εμβαθύνοντας σε εκείνα τα ζητήματα, τα οποία αναδεικνύουν τις ιδιαιτερότητες της διαδικασίας.
Αρχικά προσδιορίζεται η έννοια και η λειτουργία της επιδόσεως σε άμεση συνάρτηση με την τελολογία της ως δικονομικού θεσμού, ο οποίος επιδιώκει την εμπέδωση ασφάλειας δικαίου.
Διερευνάται επίσης ο λειτουργικός σύνδεσμος της επιδόσεως πράξεων της διαδικασίας αναγκαστικής εκτελέσεως με το δικαίωμα δικαστικής προστασίας τόσο του δανειστή, όσο και του οφειλέτη, καθώς και με το δικαίωμα ακροάσεως του τελευταίου.
Στη συνέχεια το ενδιαφέρον της μελέτης επικεντρώνεται σε ορισμένες θεμελιώδεις θεματικές ενότητες, όπως την επίδοση σε αντίκλητο, την επίδοση σε νομικό πρόσωπο, τη διενέργεια της επιδόσεως στο εξωτερικό, τη λειτουργία της επιδόσεως για την πραγματοποίηση της ως “υπερόριας” χαρακτηριζόμενης αναγκαστικής εκτελέσεως, τις μορφές της ελαττωματικής επιδόσεως και τις συνέπειές τους στην εκτελεστική διαδικασία.
Τη μελέτη χαρακτηρίζει η προσπάθεια της ανευρέσεως λύσεων, οι οποίες λαμβάνουν υπόψη τόσο τον ιδιαίτερο χαρακτήρα και τη λειτουργία της επιδόσεως, όσο και τα θεμελιώδη δικονομικά δικαιώματα του επισπεύδοντα δανειστή και του καθού η εκτέλεση οφειλέτη.