Στη ζωή τίποτα δεν είναι ασπρόμαυρο. Ούτε, πολύ περισσότερο, μόνο άσπρο ή μόνο μαύρο. Τα ζητήματα που απασχολούν αιώνια τον άνθρωπο έχουν αμέτρητες πτυχές και ο καθένας γνωρίζει και αναγνωρίζει μονάχα τη δική του αλήθεια. Ο Ζιλμπέρ Σινουέ στο μυθιστόρημά του "Το ζαφείρι του Θεού" μεταφέρει τον αναγνώστη του στην Ισπανία του 15ου αιώνα, στους καιρούς που βασίλευαν η Ισαβέλα η Καθολική και ο Φερδινάνδος αλλά και η Ιερά Εξέταση, στις μέρες που ο Χριστόφορος Κολόμβος ήταν έτοιμος να ξεκινήσει το ταξίδι του για την ανακάλυψη της Αμερικής. Οι πρωταγωνιστές της Ιστορίας περνούν όμως σε δεύτερο πλάνο στην αφήγηση του συγγραφέα. Οι δικοί του πρωταγωνιστές κυριαρχούν: ένας εβραίος, ένας χριστιανός, ένας άραβας και μια γυναίκα. Τι ψάχνουν οι τέσσερίς τους; Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ένα Ιερό Βιβλίο που ο Θεός άφησε στους ανθρώπους για να το συμβουλεύονται όταν έχουν αμφιβολίες. Όμως, σε καιρούς σαν εκείνους, που ανά πάσα στιγμή ο καθένας μπορεί να κατηγορηθεί για αιρετικός, σε καιρούς πολέμων, το ταξίδι είναι εξαιρετικά δύσκολο. Όπως ακριβώς και το ταξίδι προς τη Γνώση.

"Το ζαφείρι του Θεού" είναι ένα μαγευτικό βιβλίο, γεμάτο εμπιστοσύνη προς τον άνθρωπο και τις δυνατότητες του μυαλού του. Γρίφοι και μυστήρια που ζητούν τη λύση τους το κάνουν ακόμα πιο ενδιαφέρον, ενώ τα όσα διαδραματίζονται κρατούν σε αγωνία τον αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα.