Οι ήρωες του έργου, πέντε εντελώς διαφορετικά πρόσωπα μεταξύ τους. Η άγονη συναισθηματικά Κυβέλη, ο ρομαντικός και ικανός επιστήμων Ιάσων, η φέρελπις Ουάχα, η λογική Νατάσα και ο αυθόρμητος Τάσος. Το παράδοξο με την χρονομηχανή του έργου είναι πως δεν μεταφέρονται οι σύγχρονοι ήρωες του έργου σε μια άλλη εποχή μα έρχονται -απρόσμενα- απρόσκλητοι επισκέπτες από το Παρελθόν. Έτσι η πλοκή λόγω της καταιγιστικής δράσης γίνεται σύνθετη και τρομερά ενδιαφέρουσα. Δεδομένα ανατρέπονται, σύγχρονα γεγονότα αποδομούνται. Ανατροπή στην ανατροπή! Ο χρόνος αν και είναι ο μόνος που κατέχει τους νόμους της φυσικής ζωής, παρεκτρέπεται. Εδώ αντιλαμβάνεται κανείς πως η συγγραφέας δεν ατενίζει απλώς τις χρονικές περιόδους που μας παρουσιάζει, αλλά τις ενώνει. Τις ενώνει μέσα από κρυμμένες πικρές αλήθειες που συνειδητοποιούν οι ίδιοι ήρωες καθώς γνωρίζονται μα και καθώς ενώνουν τις χρονικές ψηφίδες τις οποίες εκπροσωπούν. Ο ρεαλισμός των λόγων φωτίζει την ψυχική απομόνωση - κυρίως της Κυβέλης- και την ακουστική φαντασία. Τα λογοπαίγνια, η γλωσσική ασυνεννοησία και τα λεκτικά μαργαριτάρια του Τάσου ηχούν εύηχα και αποτελούν αιχμηρά εργαλεία γέλιου.