Σκοπός του βιβλίου αυτού δεν είναι η περιγραφή των όσων ιδιαίτερα αναλυτικά μάλιστα αναφέρουν οι οδηγίες για τις δημόσιες συμβάσεις, ούτε η συστηματοποίηση των θέσεων της Επιτροπής, ούτε βεβαίως η κατάταξη των νομολογιακών συμπερασμάτων. Το δίχως άλλο ο μελετητής του κοινοτικού δικαίου των δημοσίων συμβάσεων έχει να αναγνώσει εκατοντάδες σελίδες οδηγιών και να προστρέξει στα αναλυτικά τους προοίμια αλλά και στις προηγούμενες οδηγίες παράλληλα με τη νομολογία η οποία εξελίσσεται με ιδιαίτερα ταχείς ρυθμούς.

H δομή του εγχειρήματος χωρίζεται σε τρία μέρη τα οποία αλληλοσυμπληρώνονται.

Το Α μέρος είναι το Γενικό μέρος του βιβλίου το οποίο θέτει το ζήτημα στο σύνολό του και αναζητά επί της αρχής τον εννοιολογικό προσδιορισμό αυτού του επιστημονικού αντικειμένου.

Το Β μέρος είναι το Ουσιαστικό Δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων επιχειρεί να συστηματοποιήσει το σύνολο των κανόνων που διέπουν τις νοηματικές κατηγορίες που ανέφερε το πρώτο μέρος. Το ουσιαστικό δίκαιο δεν περιορίζεται στις οδηγίες ούτε διακρίνει ανάμεσα στις κατηγορίες τους. Επιχειρεί να συστηματοποιήσει το σύνολο των κανόνων είτε προέρχονται από τη Συνθήκη, είτε συνιστούν γενικές αρχές, είτε διατυπώνονται σε οδηγίες, είτ ε αναπτύσσονται νομολογιακά.

Το Γ μέρος είναι το Δικονομικό Δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων το οποίο παλαιότερα θεωρείτο ότι αφορά στην προσωρινή δικαστική προστασία. Θα μπορούσε και το μέρος αυτό με τη σειρά του να αποτελέσει ένα αυτόνομο βιβλίο αν η ρύθμισή του δεν αναδείκνυε την ιδιομορφία του όλου αντικειμένου εντονότερη.

Το έργο απευθύνεται σε όσους απευθύνεται και το δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων. Είναι λοιπόν γραμμένο για μια μεγάλη ομάδα αναγνωστών που αντιμετωπίζουν το δίκαιο με όρους όχι μόνον εθνικούς αλλά και κοινοτικούς, με τρόπο όχι μόνο νομικό αλλά και επιχειρηματικό, με μέθοδο επιστημονική αλλά και αποτελεσματική.

(από τον πρόλογο του βιβλίου)