Στον αρχαιολογικό χώρο των πηγών του ποταμού Έρκυνα, το πλέον περίοπτο μνημείο -διαχρονικό σήμα κατατεθέν της Λειβαδιάς- είναι ένα σκαμμένο στον βράχο, τετράγωνο δωμάτιο μικρών διαστάσεων.
Η φυσιογνωμία του, που δηλώνει και τον χαρακτήρα της λειτουργίας του, καθορίζεται από τη φυσική θέση, στην οποία έχει κατασκευαστεί. Το λαξευμένο μέσα στον σκληρό βράχο δωμάτιο, βρίσκεται κυριολεκτικά, "πάνω στο νερό". Πάνω, δηλαδή, σε μια υπόγεια δεξαμενή νερού.
Με αυτήν την προϋπόθεση, σαφώς αναγνωρίζεται και αδιαμφισβήτητα ταξινομείται, ως ένα καθαρό Άβατον. Το Άβατον ή Εγκοιμητήριον, αποτελούσε την καρδιά της ιερής θεραπευτικής πρακτικής, κάθε τυπικού Ασκληπιείου.