Τα "Ταξίδια" κυκλοφόρησαν στην Ευρώπη στα μέσα περίπου του δέκατου τέταρτου αιώνα. Αν και έδιναν την εντύπωση οδηγού για το προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, την επονομαζόμενη "Γη της Επαγγελίας", πολύ σύντομα απέκτησαν την αξία "γεωγραφικής" Βίβλου, αγαπημένο ανάγνωσμα των μεγάλων θαλασσοπόρων και τολμηρών εξερευνητών της εποχής.

Ο Μάντεβιλ, ένας Άγγλος ιππότης όπως ισχυρίζεται, ταξίδεψε από το 1332 ως το 1366 (από το 1322 έως το 1356 σε άλλα κείμενα) με προορισμό την Ιερουσαλήμ. Διέσχισε στεριές και θάλασσες, πέρασε από την Τουρκία, την Αρμενία, την Περσία, τη Συρία, την Αραβία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, την Αιθιοπία, τη χώρα των Αμαζόνων, την Ινδία, και πρόσφερε τις υπηρεσίες του στον Σουλτάνο της Αιγύπτου και στον Μέγα Χαν των Τατάρων. Αξιοποιώντας επιδέξια έναν σημαντικό όγκο πληροφοριών, ο Μάντεβιλ συνδυάζει στοιχεία θρησκευτικού ενδιαφέροντος με πρακτικές συμβουλές για δρόμους και αξιοθέατα και "ανθρωπολογικές" παρατηρήσεις για τα ήθη και τα έθιμα των διαφόρων χωρών που επισκέπτεται: τα τέσσερα είδη δέντρων από τα οποία φτιάχτηκε ο Τίμιος Σταυρός· τις Αποθήκες του Ιωσήφ στην Αίγυπτο· πώς εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τριαντάφυλλα στον "Κάμπο των Λουλουδιών" στη Βηθλεέμ· τις συνήθειες των Σαρακηνών, των Βραχμάνων και των Σύρων Ιακωβίτων· τον τόπο όπου θα γεννηθεί ο Αντίχριστος· τη χώρα των Αμαζόνων · το "Κάστρο του γερακιού" στη Μικρή Αρμενία· τη νεκροφαγία στην Σουμάτρα· την Πηγή της Νιότης στην Ινδία, όπου το νερό αλλάζει μυρωδιά και γεύση σαν να προέρχεται από διαφορετικά είδη μπαχαρικών.