Οι αφηγήσεις αυτού του βιβλίου περιγράφουν απλά στιγμιότυπα του βίου των χωρικών και των υπόλοιπων ζωντανών που συγκροτούν το χωριό τους -του κότσυφα και του βατράχου, του μαμουνιού και της αγελάδας, του ρεβιθιού και του λάχανου, της μάντρας ενός ερειπωμένου σχολείου και του μπακάλικου. Όλα τους υπάρχουν ως θαύματα αφού εμφανίζονται ως θαυμαστά και θαυμάσια πράγματα που αξιώνουν την μαρτυρία τους. Κατά συνέπεια, η εξιστόρηση των φαινομένων και των συμβάντων που σημειώνονται στην επικράτεια του χωριού δεν είναι καπρίτσιο ενός παρατηρητή και αυτόπτη που παριστάνει τον συγγραφέα αλλά απαίτηση των ίδιων των πραγμάτων, απαίτηση της πραγματικότητας της θαυματουργίας.